و من به یادت هستم ...

دیگه دیره!

مجید — Fri, 25 Nov 2011 17:43:37 GMT

سکوت همه جا جاریست . شب همه را به خواب برده ، حتی حبابهای روی پنجره را . پنجره را می گشایم نسیمی خنک مهمان صورتم میشود ، عجب شب زیبایست و تنهایی چه آهنگ دلنوازی میسراید . قلمم مرا به نوشتن صدا میکند .. مینویسم برای چه کسی؟ نمیدانم ،تلاطمهای دریای عشقم دیگر آرام شده و دلم به خواب رفته . مدتهاست که دیگر با من همنوا نمیشود خسته و زخمی از دستان آدمهای بد است ، راه خود را میرود بی اعتنا به من . بعضی وقتها تنهایی بهتر است از با هم بودن ، این دیگر چگونه دنیایست!

من دیگر مثل قبل نیستم ! آری نیستم . آرامش از من دزدیده شده و مهاجمان کاخ دلم را ویران کرده اند و من را به اسارت برده اند ... من آدم سابق نیستم میخواهم بد شوم سرد وبیروح میدانی مثل همه مثل تو مثل ...

شب به نیمه رسیده ، خوابیدها هنوز خوابند و منو قلمم در فکر هیچ . او هم مرا تنها مگذارد او هم دیگر قلم سابق نیست همه چیز عوض شده نمیدانم این دیگر چگونه دنیایست.

قلمم برای شعر گفتن پیر شده

دیگه واسه عاشق شدن دیر شده

دیگه واسه باریدن بارون عاشقی

ابر عشق منو تو حقیر شده

گلهای باغچه’ دوستی و وفا

تو زندونه کرمای خاکی اسیر شده

غنچهای اونا و برگای خیسشون

تو فصل بهار اسیر خزون شده

دیگه دیره واسه پر کشیدن

تو هوای عشقو علاقه

دیگه دیره واسه فهمیدن حرفام

وقتی فاصله اش تا تو چهل تا کلاغه

جدایی

مجید — Wed, 24 Nov 2010 20:33:47 GMT

عشق بین من و تو

خیلی وقته تموم شده

من هنوز تو این رویام

واسه تو یه عشق دیگه شروع شده

تو رفتی و دیگه هم بر نمیگردی

شمع عشقمون خاموشه

حالا دور کدوم شمع میگردی؟

کاش به قدر یه نفس

فرصت با هم بودن پیدا میشد

سفر میکردیم تا نهایت عاشقی

شاید تنهایی رسوا میشد

بعد از جدایی من و تو

پلهای پشت سرمون خراب شد

آشیانه ما در آتش سوخت

کودک عشقمون اسیر خواب شد

مرده ای بی صدا

مجید — Thu, 29 Jul 2010 15:30:21 GMT

دیوانه و رسوا منم

سرگشته و شیدا منم

بی چراغ تو سیاهی

تنها و بی فردا منم

از من نگو که مرده ام

مرده ای بی صدا منم

صدا نزن که خسته ام

خسته ای بی پناه منم

بنگر به من تو از منی

امروز و فرداها منم

بنگر که تو عشق منی

سلطان فرهادا منم

با رفتنت شکسته ام

زخمی بی دوا منم

با یاد تو گسسته ام

عاشق بی نوا منم

دعا مخوان بی اثر است

کافر بی خدا منم

گوش نکن بی ثمر است

ناطق بی صدا منم

جواب من

مجید — Thu, 27 May 2010 11:36:51 GMT

از آتش عشقم کاسته شده

حرارت اما همچنان با قیست

باده تمام و جام شکسته شده

یار من اما همچنان ساقیست

خلوتی خوش دارم با تو در این شب

در شبی که جای تو اما همچنان خالیست

سکوتی سرد گرفته مرا به آغوش

در این سکون عشق تو اما همچنان جاریست

فاصله چه ما را دور کرده از هم

آسمان عشق ما اما همچنان آبیست

یاد اولین بوسه بر لبانم خشکیده

طراوتی از آن بوسه اما همچنان باقیست

به عشق من یک جواب دادی:نه

جواب من به عشق تو اما همچنان آریست

دروغ

مجید — Thu, 27 May 2010 10:10:42 GMT

طوفانیه دریای خاطراتم

غرقه گناه کشتیه وجودم

بگو برای همیشه دوستت داره

که من عاشق این دروغم

؟؟

مجید — Mon, 19 Apr 2010 19:59:35 GMT

وقتی رفتنتو به یاد ندارم

چجوری از اومدنت شعر بگم؟

وقتی ازت چیزی به خاطر ندارم

چجوری از عشقت ترانه بگم؟

وقتی حتی اسممو فراموش کردی

چجوری ...................

فقط اینو بدون دیگه حوصلتو ندارم

(بدون عنوان)

مجید — Thu, 18 Feb 2010 20:06:46 GMT

نیستی و از تنهائیت سوختم

کنار ساحل چشم به غروب آفتاب دوختم

که شاید با موجی خروشان بیایی به نجاتم

تمامه آرزوهایم را به این آرزو فروختم

روحم

مجید — Sat, 13 Feb 2010 20:09:52 GMT

روح مرا به کجا میکشی ای غریبه

خسته تر از آن است که همسفر تو شود

صدایش نزن

او خیلی وقت است که کر شده

نگاهش نکن

چشمایش هم کور شده

افسرده و مرده مثل یه باغ خزان زده

او خیلی وقت است که مهمان پاییز شده

او را به کجا میکشی غریبه

او به آخر سفر رسیده

به دیار ناکجا

از او چیزی نمانده

به جز جرعه ای صدا

او را رها کن و بگذر

دیگر تاب زخم تازه ء تو را ندارد

او را رها کن

روحم کشیدهء ناکشیدهء نقاشیه نقاشان

روحم تابیدهء نتابیدهء آفتابه آفتابان

او را رها کن و بگذر

خسته تر از آن است که در جسم تو شود

آهنگی نیست

نوایی هم نیست

سکوت

او را به حال خود رها کن

بگذر

برو غریبه

مثل ترانه

مجید — Mon, 08 Feb 2010 16:57:20 GMT

بنویس برایم

از روزگارانه خوب و زیبا

از مرغزارانه سرسبز

از رویاهای شبانه

بگو برایم

از احساساته قشنگ و عاشقانه

از حرفهای سبزو دلبرانه

از قلبهای گرم و صادقانه

بیاور برایم

جامی پر از شراب عارفانه

گلزاری از عشق و دوستی

خنده هاو گریه های کودکانه

بخوان برایم

آوازی از ته دل عاشقانه

از بوی باران بوی عشق

قشنگی زندگی را مثل ترانه

رمز ما

مجید — Thu, 14 Jan 2010 18:10:53 GMT

در آن سوی مهتاب

در لای برگهای سفید درختان

دوباره تو را دیدم

که نشسته بودی بر موج

و میآمدی برای بردنم

چه احساسه خوبیست

فکر کردن به تو

غرق شدن در عشقت

و مردن

ودیگر زنده نشدن

بی تو ذره ای امید نیست

مهلتی برای بودن نیست!

و اما شب

شب راز بین ماست

رازی که با تاریکی میآید

و با نور میرود

و تنها چیزی که می ماند

قرار ماست هر شب

در سکوت و خلوت

من و تو

فقط نگاه

عظیم ترین حرف هستی

نگاه

رمز من و تو

رمز عشق ما

آه چه احساسه خوبیست

نگاهت که مرا میسوزاند و خاکستر میکند

و باد مرا به هوا میبرد

و من ذره ذره به سوی تو پرواز میکنم

ذره ذره

و با تو یکی میشوم

با تو

عشق من رویای من

حس خوبه من

من از توام

تنها از تو